De Vuvuzela

De Vazevula, de Vulezeva en de Veluzava. Het Zuid-Afrikaanse blaasinstrument dat door supporters tijdens het WK voetbal in Zuid-Afrika zo enthousiast tegen de lippen wordt gezet heet toch echt de Vuvuzela. Een supportersgadget waar niet iedereen blij mee is.

Het instrument produceert op volle sterkte ruim 130 decibel en kan daarmee vergeleken worden met een pneumatische hamer, krachtige boormachine, luchtalarm, slagwerksectie van een orkest en een grote ventilator van 100000 kuub/u. De locale supporters kennen niet anders, wij worden na drie wedstrijden met getoeter al arbeidsongeschikt verklaard.

Even wat historische feitjes. De Vuvuzela bestaat uit een ongebogen houten of plastic buis van ongeveer 60 centimeter met een kleine beker aan het uiteinde. Men bespeelt deze veredelde trompet met getuite lippen en blaast erin totdat je paars ziet. Het instrument is symbolisch voor het voetbal in Zuid-Afrika. Toch is de Vuvuzela niet Afrikaans van oorsprong. In de jaren ’70 werd het vooral in Mexicaanse stadions door supporters bespeeld. Twintig jaar later kreeg de toeter pas voeten in de aarde op Afrikaanse bodem.

De monotone klanken (lees: tenenkrommende herrie) klinkt van dichtbij op een opgewonden olifant. Echter, wanneer 50.000 dolblije fans ermee aan de haal gaan lijkt het eerder op een zwerm woedende moordbijen. Voor de kijkers thuis is het om hondsdol van te worden en veel mensen zetten het geluid dan ook af, waardoor Evert ten Napel met zijn koffiebruine stem de huiskamers niet meer kan vullen met zijn beroemde metaforentrommel (“Deze aanval is als een drie-gangen-diner”).

Ondanks aanhoudende kritiek voor aanvang van het toernooi, heeft de FIFA besloten de Vuvuzela niet te verbieden tijdens het WK, want ‘de koeienbellen tijdens de Europese kampioenschappen twee jaar geleden in Oostenrijk en Zwitserland mochten ook, net als het gezang van Engelse supporters’.

Afijn, heel veel plezier gewenst tijdens dit mondiale voetbalspektakel. Ik zie je in de WW.