Kopvoddentax

De kracht van Wilders en zijn Partij voor de Vrijheid ligt verscholen in zijn zorgvuldig gekozen momentjes, uitgekookt, en met vaak ogenschijnlijk controversiële maar duidelijke standpunten. Rechtdoorzee en met een boodschap waarmee een bevolkingsgroep buitenspel wordt gezet: stop de islamisering van Nederland. Hij pleit voor een immigratiestop van in ieder geval vijf jaar.

Met idealen die in de jaren Paars vooral door linkse partijen hoog in het vaandel werden gehouden, zoals het ‘recht van het individu’ en ‘vrijheid van meningsuiting’, valt Wilders aan met een koekje van eigen deeg. En hij gaat nog een stapje verder, zeker wanneer hij parallellen trekt tussen Adolf Hitler’s Mein Kampf en de Koran, het heilige boek van de Islam. Wilders kent geen wroeging of nuance, integendeel, hij blijft met zijn partij als één blok achter zijn ‘vrijheid van meningsuiting’ staan.

Misschien heeft hij het begrip niet helemaal begrepen. Wilders redeneert vanuit zijn geheel van normen en waarden. Deze beginnen ergens en houden ergens op. Binnen dit raamwerk mag alles gezegd worden, maar blijkbaar hoort het dragen van een ‘kopvod’ daar niet bij. Behoort dit laatste dan niet óók tot vrijheid van meningsuiting en vrijheid van godsdienst? Juist, want binnen de normen en waarden van andere groepen, in dit geval moslims, is een hoofddoek weer wél een vorm van vrijheid van meningsuiting.

Of de excentrieke politicus het begrepen heeft of niet, het lijkt niet uit te maken. De PVV geniet een riante hoeveelheid zetels in de peilingen (momenteel 28) en werkt doelgericht toe naar een apotheose in 2010. Zolang Wilders en consorten niet worden aangepakt met goed onderbouwde argumenten en duidelijke cijfers, blijft de partij in haar stevige zadel. En ondertussen zal hij op virtuoze wijze de kranten halen, uitgekookt en effectief, opdoemend in ieder medium. Dus ook in mijn column.