16
Hans leest NRC: Koppige president
Invoering van het Verdrag van Lissabon, het akkoord dat de Europese Unie slagvaardiger moet maken, wordt tergend vertraagd door de president van Tsjechië: Václav Klaus.
Alle andere 26 lidstaten hebben ingestemd en het verdrag leek met de cruciale ‘ja’ van Ierland geen struikelblok meer te kennen. Mis, Klaus ligt dwars omdat hij het Handvest van de Grondrechten, onderdeel van het verdrag, niet voor Tsjechië wil laten gelden. Een hachelijke situatie, juist omdat nota bene het Tsjechische parlement wél heeft ingestemd.
Wie is die Václav eigenlijk? De econoom met witte snor begon zijn politieke loopbaan tijdens de Fluwelen Revolutie in 1989 en maakte snel carrière onder de economisch weinig geschoolde democratische voorhoede. Hij is een voorstander van de vrijemarkteconomie en was vóór aansluiting bij de Europese Unie en de NAVO. Tijdens zijn presidentschap is hij in opspraak geweest vanwege sympathieën voor het communisme. ‘Ik ben geen communist, maar ook geen anticommunist,’ zei hij ooit.
Controversie kenschetst het presidentschap van Klaus. Hij probeerde een wet op een geregistreerd partnerschap voor homo’s tegen te houden met een presidentieel veto ondanks zijn ‘libertaire standpunten’ en trad in 1997 af als premier vanwege een financieringsschandaal in zijn partij. Toch is de 68-jarige president populair in eigen land. Volgens een recente peiling heeft zeventig procent van de bevolking nog steeds vertrouwen in hem.
Klaus geniet van de aandacht en van zijn sterke positie. Hoe harder West-Europa schreeuwt om zijn krabbel, hoe liever hij het heeft. Maar hij begeeft zich op glad ijs. Zonder een fiat van Klaus riskeert Tsjechië het verlies van ‘zijn’ eurocommissaris. Europa houdt na Ierland weer haar adem in, een lange adem, maar hopelijk geen laatste puf.


