Sensor dipt pen in smeerolie van de HAN
‘Harmen, Youri, wat kan ik voor jullie doen?’ vraagt Henk Schepers. De jonge mannen glimlachen, omdat Henk hun namen weet. Henk is één van de vele helpende handen die het leven op de HAN nét dat beetje mooier maken. Sensor staat het komende nummer in het teken van deze mensen.
Van groot tot klein
Henk bevindt zich in een van de ronde glazen ruimtes op de begane grond van Engineering, die is ingericht als componentenlab. Eigenlijk is het een uitleenbalie van gereedschappen en je kunt er de meest uiteenlopende onderdelen krijgen op het gebied van elektrotechniek. Van groot tot heel klein.
Henk beantwoordt
Studenten als Harmen en Youri komen om de haverklap binnengelopen met een grote variëteit aan vragen en Henk beantwoordt ze allemaal. Daarnaast geeft hij ook tips en soms, in zijn enthousiasme, helpt hij iets te veel. ‘Ja, dat is niet de bedoeling. Die jongens moeten zelf met oplossingen komen, maar hun enthousiasme werkt aanstekelijk.’
Met plezier naar het werk
Henk is hier precies een jaar geleden komen werken, nadat hij 34 jaar van zijn leven heeft gegeven aan British American Tobacco, waar hij op de afdeling Elektrotechniek werkte. ‘Het bedrijf is naar Polen verhuisd en de werknemers konden een andere baan gaan zoeken.’ En nu, op zijn 56ste, heeft hij de tijd van zijn leven: ‘Werken met die jongens hier is het mooiste dat er is’, glimlacht hij.
Geen meneer
‘Ik ga iedere dag met plezier naar mijn werk.’ Het maakt ook niet uit wie er binnen komt, hij kent elke student bij zijn voornaam. ‘Nou, ik ken ze nog niet allemaal, maar toch wel tachtig procent. En ze moeten mij ook gewoon bij mijn voornaam noemen. ‘Meneer’, daar hou ik niet van.' (HvD)
Morgen is er in Sensor een heel katern gewijd aan de helpende handen van de HAN.
