Kunst om te koesteren
Hoewel Erik Nieuwenkamp, procescoördinator bij de opleiding Pedagogiek, zich op de HAN bezighoudt met onderwijsplanning en andere coördinerende taken, werkt hij in zijn vrije tijd liever met zijn handen. ‘Ik ben altijd aan het prutsen geweest, dat zit er van jongs af aan in.’
‘Maar hoe meer ik de organisatiekant op ging, hoe meer ik de behoefte kreeg om creatief bezig te zijn. Daarom maakte ik thuis ter compensatie steeds meer beelden.’ In zijn eigen atelier prutst Erik met allerlei materialen; een voorkeur heeft hij niet. ‘Meestal kom ik materiaal bij toeval tegen, zoals een pvc-buis bij de DAR of op straat. Dan neem ik het mee naar huis en belandt het op zolder totdat ik er een idee voor heb.’
‘Wat ik belangrijk vind in mijn werken is eerlijkheid van het materiaal. Ik verander de oorsprong van de vorm, zonder het materiaal teniet te doen. Ik zou bijvoorbeeld nooit een keramische vaas maken die vervolgens van hout lijkt. Ik laat in mijn beelden meestal een stukje van het materiaal onbewerkt, zodat je kunt zien waar het vandaan komt. In mijn optiek zorgt dat voor een verhaal.’
In Sensor #4 vertelt Erik uitgebreid over zijn passie.
