'Ik ga niet dood!

Zware operatie
Inge uit Haaksbergen wacht al bijna vier jaar op een nieuw hart. Afgelopen zomer was het bijna zover.‘Ik was op vakantie in Friesland met mijn familie en vriendje. Plotseling ging mijn mobiel. Het was het ziekenhuis met de mededeling dat ze een hart voor me hadden’, vertelt Inge. ‘Dan gaat alles ineens in een sneltreinvaart. Ik werd met de ambulance opgehaald, naar het ziekenhuis in Groningen gebracht en klaargemaakt voor een zware operatie!’

Dubbel gevoel
Op het laatste moment besluiten haar artsen om de operatie niet door te zetten omdat in het donorhart verkalking wordt gevonden. ‘Ik kreeg het nieuws op de operatietafel te horen’, vertelt Inge. ‘Dat was heel vreemd. Ik had zojuist afscheid genomen van iedereen en wist dat het echt serieus
zou gaan worden.’ Een dubbel gevoel overheerst op zo’n moment bij Inge en haar naasten. ‘Aan de ene kant ben je teleurgesteld omdat je geen nieuw hart krijgt, aan de andere kant opgelucht omdat zo’n operatie veel risico’s met zich meebrengt.’

Nieuwe nier
Frank is student in Groningen en leeft al vijftien jaar met een donornier. Hij weet niet echt van wie de nier afkomstig was. ‘Ik geloof van een Duitse vrouw van twintig’, zegt hij peinzend. ’Ze was toen ongeveer even oud als ik nu.’ Hoe is het om een nier te hebben van iemand die dood is? ‘Natuurlijk is het bijzonder, maar als je er teveel bij stil staat, dan vergeet je de dingen te doen die je wilt doen.‘

Sport
Met de nieuwe nier kreeg Frank ook een nieuw leven. Het ging hem van alle kanten goed. Hij sloeg een klas over op de basisschool en sport ging een belangrijke rol spelen. Vooral in tennis werd hij een uitblinker. Een kandidaat voor de World Transplant Games, een soort Olympische Spelen,
met zo’n zestienhonderd sporters uit de hele wereld, waarvan zeventig uit Nederland. Het doel is om orgaantransplantatie te promoten.

In de komende Sensor, die vanaf woensdag in de bakken ligt, kun je de uitgebreide interviews lezen met Frank en Inge.