Olga maakt gehakt van 'Walhalla'

Nu zou ik een heel betoog kunnen houden over dat ik Walhalla, BNN’s nieuwste komedieserie, zo  enorm overdréven vind, maar dan zou ik één van mijn eigen karaktertrekken belachelijk maken. Toch moet het me van mijn zwart-witte hart: ik vind Walhalla echt enórm overdreven… op ieder vlak. De setting: een kroeg genaamd ‘Walhalla’ op de Amsterdamse Wallen waarin karakteristieke (lees: karikaturale) stamgasten rondhangen. Die stamgasten maken stuk voor stuk doldwaze dingen mee, wat ze dan met elkaar delen op zo’n kekke, ‘kijk ons eens even scherp op elkaar reageren’ toon.

Walhalla zit tegenover een bordeel, waar stamgaste/prostituee/ouwehoer Nel (Tosca Niterink) de kost verdient, en heeft pertinent een zwerver/alcoholist, genaamd Julius voor de deur zitten. Zogenaamd is dit typisch Amsterdams of zo, maar in plaats daarvan straalt het hele ensemble een ongeloofwaardige, eendimensionale toestand uit, waarin platte grappen, kinderachtige situaties en flauwe oneliners elkaar rap opvolgen. Met gekromde tenen zat ik te kijken naar Juf Tineke, de oude basisschoollerares van stamgast/in-de-kast-homo Melle, in aflevering één. De hereniging van de twee begon geestig, maar de verhaallijn verviel al zeer vlug in een gênant bedoening, die werkelijk niet om áán te zien was.

Johnny de Mol is als de lompe luiwammes Mark een stereotype hork, Bridget Maasland poogt nonchalant een sarcastische kakdame neer te zetten, Eva van der Gucht is een boertige bardame en Mariana Aparicio Torres vernedert zichzelf door de dommige Molly te portretteren, die ‘foei’ zegt tegen de barkruk als ze er zelf vanaf dondert. Alle basisingrediënten (café op de wallen, excentrieke stamgasten, grappige situaties) zijn er, maar zakken weg in slechte dialogen, geforceerd hip acteerwerk en overdrevenheid. Jammer, want ijzersterke komedieseries van Nederlandse makelij zijn al zo schaars. (OH)

Beoordeling: ***** (1 van de 5 mogelijke sterren)

Walhalla is elke maandag te zien om 21.15 uur op NED. 3